«Παρ’ το αλλιώς… θα βρεις!» – «Μ αρέσουνε τα χρώματα που δίνουν δικαιώματα για λύπη, για χαρά, για φαντασία», για τα 52 χρόνια του Μανώλη Μητσιά

Παρασκευή 17 Σεπτεμβρίου, 9 με 10 το βράδυ, στο Δεύτερο πρόγραμμα 103.7.
Στην εκπομπή, ακούμε τόσο καινούργια τραγούδια που ηχογράφησε ο Μανώλης Μητσιάς στα χρόνια μετά το 2000 (Κραουνάκης, Μικρούτσικος αλλά και Ζαμπέτας κ.α.) όσο και νεώτερες εκτελέσεις του σε παλιότερα τραγούδια. Και σκεφτόμαστε – ενίοτε και αποδεικνύουμε – πόση διάθεση για αναζήτηση μπορεί να κρύβει μια διαδρομή τόσων χρόνων. Μια εκπομπή, βέβαια – όπως και μια συναυλία – δύσκολα περιγράφουν μια τέτοια διαδρομή. Πολύ περισσότερο, όταν μιλάμε για πρόσωπα σαν τον Μανώλη Μητσιά. Όμως, αν βρει κανείς το κλειδί, μπορεί να ανοίξει μόνος του τις λεπτομέρειες. Είπαμε λοιπόν, να αναζητήσουμε σήμερα ένα τέτοιο κλειδί για τον Μανώλη Μητσιά. Με αφορμή την πρόσφατη ανάλογη συναυλία του στο Ηρώδειο. Και με πυξίδα τον συγκεκριμένο στίχο της Λίνας Νικολακοπούλου που έχει τραγουδήσει. Η αλήθεια είναι ότι όταν μιλάμε για την διαδρομή ενός μεγάλου τραγουδιστή εστιάζουμε κυρίως στα κλασσικά χρόνια ή στα πρώτα χρόνια και βέβαια στις μεγάλες επιτυχίες. Όχι τόσο στα μεταγενέστερα ή στα νεώτερα χρόνια. Και ο χρόνος ποτέ δεν επαρκεί για να ακούσουμε τραγούδια δεύτερης ακρόασης.
Ο Μητσιάς όμως, πάντα – και στα πιο πρόσφατα χρόνια – ανοιγόταν σε νέα τραγούδια, σε νέες ηχογραφήσεις. Κι αν την τελευταία δεκαετία οι προσωπικοί του δίσκοι ήταν λίγοι, οι συμμετοχές του ήταν πολλές. Μετρώντας αντίστροφα στο χρόνο από το τώρα στο παρελθόν, τον ακούσαμε να τραγουδά Τάκη Σούκα, Ανδρέα Κατσιγιάννη, Σταμάτη Κραουνάκη. Τάσο Γκρούς, Χρήστο Τσιαμούλη, Ηρακλή Ζάκκα, Χρυσόστομο Καραντωνίου, με τους Ετερον ήμισυ, Ηλία Λιούγκο, Ηλία Ανδριόπουλο, Δημήτρη Παπαδημητρίου, Δημήτρη Καρρά, Γιώργο Σταυριανό, Νεοκλή Νεοφυτίδη και αρκετούς ακόμη. Το ίδιο συνέβαινε και στις προηγούμενες δεκαετίες.
Οι επιλογές και οι σκέψεις μας, πάντα με τη διάθεση του «Παρ’ το αλλιώς… θα βρεις!».