«Πρέπει να ξέρεις μηχανή να κόψεις μαύρα μάτια» – Μουσαφίρης – Μητροπάνος. 1974 – 2008. Μέρος 2ο

Τετάρτη 26 και Πέμπτη 27 Μαΐου, 9 με 10 το βράδυ, στο Δεύτερο πρόγραμμα 103.7.
50 και κάτι τα τραγούδια, 35 τα χρόνια – με διαλείμματα, έστω…
Δεν είναι οι αριθμοί που δημιουργούν το θέμα. Είναι τα τραγούδια που άντεξαν ή τα τραγούδια που ίσως περιμένουν να τα θυμηθούμε ή να τα ανακαλύψουμε.

Ο Μουσαφίρης ήξερε ότι «το σουξέ δεν είναι καλό ή κακό τραγούδι, είναι ειδικό τραγούδι». Φαίνεται όμως ότι με την έκφραση του Μητροπάνου ξυπνούσαν και οι πιο φιλοσοφικές διαθέσεις του, και τα πιο ανθρώπινα από τα συναισθήματά του: «Έβλεπα φωτιές στο δρόμο, έβλεπα παντού φωτιές, πως καιγόνταν τα κορμιά μας, ζούσαν μόνο οι ψυχές…», «Είμαι ένας ήχος που ζει στη σιωπή / άκου έχω φωνή», «Τον είδα τον αητό στα δύο στενά, τον είδα με σπασμένα τα φτερά / και να ‘ξερα τι έχει και πονάει, μα έναν αητό ποιος τον ρωτάει;». Τον θυμάμαι να αφηγείται πως γεννήθηκε η εικόνα του «Σε μια στοίβα καλαμιές».
Θυμάμαι το Μητροπάνο να μιλάει για τη γνωριμία και την «περιπέτειά» του με τον Μουσαφίρη. Όπως θυμάμαι, όσα λέγονταν γι’ αυτά τα τραγούδια την εποχή της μεγάλης επιτυχίας τους. Αλλά και την εποχή που ο Μητροπάνος είχε φτιάξει πια άλλο ερμηνευτικό πρόσωπο.
Θα ακούσουμε όσα χωράνε σε δυο ώρες από εκείνα που θα διαλέξουμε. Περιγράφοντας την εποχή που γράφτηκαν αλλά βλέποντάς τα και με το σημερινό μας βλέμμα. Πάντα, με την πεποίθηση και με στόχο ότι «Πρέπει να ξέρεις μηχανή να κόψεις μαύρα μάτια».

Σημείωση: Φυσικά, την εικόνα διαμόρφωσε για μάς, ο Πέτρος Παράσχης.