«Πρέπει να ξέρεις μηχανή να κόψεις μαύρα μάτια» – Τα «χνάρια» του Θόδωρου Δερβενιώτη στην εποχή του …Youtube

Τρίτη 7 Δεκεμβρίου, 9 με 10 το βράδυ, στο Δεύτερο Πρόγραμμα 103.7.

Επιλογές τραγουδιών 1954-1975 (Μαρίκα Νίνου, Στέλιος Καζαντζίδης, Μανώλης Αγγελόπουλος, Πόλυ Πάνου, Γιώτα Λύδια, Μπάμπης Τσετίνης, Μάνος Παπαδάκης και Γιώργος Νταλάρας).

Και ανάμεσα, μια συζήτηση με τον Σπύρο Δερβενιώτη, για την σύγχρονη καταγραφή και «διαχείριση» αυτού του υλικού στο διαδίκτυο. Πάντα με την πεποίθηση και με στόχο ότι «Πρέπει να ξέρεις μηχανή να κόψεις μαύρα μάτια».

ΥΓ: (Από τις «σημειώσεις» για την εκπομπή)

Ο Θόδωρος Δερβενιώτης έχει ηχογραφήσει για την δισκογραφία κάπου 800 τραγούδια. Αυτά που είναι γνωστά σε όλους, είναι λίγα σε σχέση με αυτό τον αριθμό. Είναι όμως πολλά τα τραγούδια που ακόμα κι αν δεν τα ξέρεις, ακούγοντάς τα, προσέχεις κάτι που είτε αφορά το στίχο, είτε αφορά την μουσική, την ερμηνεία, είτε και μόνο την εποχή που γράφτηκαν.
Μπορεί το «Πάρε τα χνάρια», το «Ίσως», το «Ένα σφάλμα έκανα» – δεν ξέρω ποια πρέπει να βάλουμε στην πρώτη σειρά – να τα ξέρουν όλοι. Αλλά, είναι ένα θέμα μελέτης και συζήτησης γιατί κάποια τραγούδια δεν έγιναν γνωστά στην εποχή τους ή τι προοπτικές έχουν σήμερα σε μια ακρόαση. Δεν μπορούμε να θεωρήσουμε δεδομένη την αποδοχή των μεγάλων επιτυχιών σε όλες τις εποχές.
Μια καινούργια εκτέλεση, μια άλλη αντιμετώπιση μπορεί να δημιουργήσει και νέες εντυπώσεις. Προσωπικά, κάνω συχνά το παιχνίδι να ακούω παλιά τραγούδια που δεν θυμάμαι – όσο ακούω και τα καινούργια. Και δεν είναι λίγες οι φορές που βρίσκω ενδιαφέρον κι αναρωτιέμαι γιατί κάποτε μπορεί και να μην πρόσεξα ένα τραγούδι.
Σαφώς υπάρχουν τραγούδια του συρμού, μιας εποχής. Αλλά, ακόμη και κάποια από αυτά, λένε κάτι για την εποχή τους, μιλάνε στη «νοσταλγία» ή στην ευαισθησία γύρω από το θέμα τους. Μ αυτές τις σκέψεις ξεκινά συχνά η επιλογή των τραγουδιών γι’ αυτή την εκπομπή.
Έτσι ξεκίνησε και σήμερα. Ο χρόνος είναι πάντα αμείλικτος. ότι χώρεσε, χώρεσε. Από τραγούδια, από πληροφορίες, από σκέψεις. Καλά να ‘μαστε να ψάχνουμε και να επανερχόμαστε. Σε τραγούδια, σε πρόσωπα, σε εποχές.