Ο πολυβραβευμένος μεταφραστής Μισέλ Βόλκοβιτς στη «Φωνή της Ελλάδας»

«Η Ελλάδα για την ποίηση είναι παράδεισος! Εμείς (οι Γάλλοι) δεν έχουμε τη φλόγα» δήλωσε ο Γάλλος πολυβραβευμένος ελληνιστής, μεταφραστής, συγγραφέας και εκδότης Μισέλ Βόλκοβιτς, που φιλοξενήθηκε στη «Φωνή της Ελλάδας», και συγκεκριμένα στην εκπομπή «Κουβέντες μακρινές» με τη Νατάσα Βησσαρίωνος, τη Δευτέρα 19 Απριλίου, Ημέρα Φιλελληνισμού.

«Δεν αγαπάω τη θάλασσα, ούτε τον ήλιο και δεν έχω ζήσει στην Ελλάδα. Ανακάλυψα την ελληνική γλώσσα στα 30 μου και πολύ γρήγορα αγάπησα την ελληνική λογοτεχνία και μετά τους ανθρώπους, τους Έλληνες που είναι τόσο διαφορετικοί από τους Γάλλους. Ίσως αυτό να με ελκύει τόσο πολύ στην Ελλάδα» τόνισε ο σύγχρονος φιλέλληνας Μισέλ Βόλκοβιτς.

Το πρώτο ελληνικό κείμενο που μετάφρασε στα γαλλικά ήταν του συγγραφέα Φίλιππου Δρακονταειδή. Ακολούθησαν πεζογραφία, ποίηση, θέατρο, αλλά και μία πληθώρα δημοτικών και ρεμπέτικων τραγουδιών. Έχει μεταφράσει σχεδόν όλους τους σύγχρονους ποιητές, σχεδόν 200, περίπου 250 συγγραφείς, 60 πεζογράφους και 30 θεατρικά έργα. Στο Παρίσι, έχει δημιουργήσει τον εκδοτικό οίκο «Το μέλι των αγγέλων» που εκδίδει αποκλειστικά βιβλία Ελλήνων συγγραφέων σε δικές του μεταφράσεις.

Αξίζει να σημειωθεί ότι έχει εκδώσει ποιητικές ανθολογίες, με ποιήματα πολλών σύγχρονων συγγραφέων, ενώ η «Ανθολογία της Σύγχρονης Ελληνικής Ποίησης 1945-2000» γνώρισε πολύ μεγάλη επιτυχία. «Ένα εκδοτικό φαινόμενο» ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Βόλκοβιτς.

Η προσφορά του πολύπειρου μεταφραστή στη σύγχρονη λογοτεχνία μας είναι πολύτιμη για αυτό και έχει τιμηθεί μεταξύ άλλων με τα βραβεία Nelly Sachs, Laure-Bataillon, Amedee-Pichot, «Δαίδαλος» της Εταιρείας Ελλήνων Συγγραφέων, ενώ έχει τιμηθεί και από τον πρώην Πρόεδρο της Δημοκρατίας Πρoκόπη Παυλόπουλο, με το παράσημο του Ταξιάρχη του Τάγματος της Τιμής.

«Αυτή την περίοδο μεταφράζω ποίηση του Διονυσίου Σολωμού, που αποτελεί πραγματικά μια πρόκληση για μένα. Στα επόμενα σχέδιά μου είναι η μετάφραση του “Ερωτόκριτου” του Βιτσέντζου Κορνάρου. Μεγάλη μου επιθυμία είναι να μεταφράσω τα «Οράματα και θάματα» του Ιωάννη Μακρυγιάννη” κατέληξε ο πολυβραβευμένος μεταφραστής.