«Η δική μου ιστορία για τα γενέθλια του #Kosmos» – Μαρία Μπ.- Ηράκλειο

Με λένε Μαρία και μένω στο Ηράκλειο της Κρήτης. Θα γράψω πολλά γιατί 20 χρόνια είναι πολλά, δεν γίνεται αλλιώς…

Τα στέλνω όχι για να τα ακούσω ή για να τα διαβάσω αλλά γιατί θέλω να τα μοιραστώ με όλους εσάς που τόσα χρόνια τώρα μου κάνετε παρέα. Ανακάλυψα τυχαία την συχνότητα του Kosmos το 2002. Μάθαινα και ισπανικά τότε και δεν υπήρχε πουθενά συχνότητα με ανάλογη μουσική. Από τότε μέχρι και αυτήν την ώρα, δεν έχω αλλάξει συχνότητα. Στην αρχή ήμουν τόσο ενθουσιασμένη που δεν έκλεινα σχεδόν ποτέ το ραδιόφωνο. Το είχα στο σπίτι, στο δρόμο με τα ακουστικά από το κινητό, στο τρόλεϊ όταν γυρνούσα από τη σχολή ακόμα και το βράδυ το άφηνα να παίζει σε χαμηλή ένταση. Όλοι εσείς είστε το soundrack της ζωής μου (όσο δακρύβρεχτο και να ακούγεται αυτό). Αν θυμάμαι καλά, η Ματούλα Κουστένη είχε το πρωινό 8 – 10, και κάθε πρωί ξεκινούσε με το ίδιο τραγούδι. Θυμάμαι για μια σεζόν ήταν το Always look on the bride side of life και θυμάμαι ακόμα πόσο χάρηκα όταν είδα την ταινία και έμαθα την ιστορία του τραγουδιού που με ξυπνούσε κάθε πρωί. Ναι μου μάθατε και τους Monty Python!

Το πρώτο τραγούδι του Χαρούλη το έμαθα από εσάς, ήταν το Σύννεφα του Γυαλού και το άκουσα το ’15 γυρνώντας από την σχολή. Όπως επίσης και το Amor Porteño από τους Deeper Sense και τη Lucia.  Δεν υπήρχε τότε και shazam, και θυμάμαι να περιμένω με λαχτάρα να το πετύχω στο ραδιόφωνο, να σημειώσω τους στίχους και να τους ψάξω στον ίντερνετ. Στον Πέτρο Αδάμ χρωστάω ένα από τα τραγούδια που όταν το ακούω μου περνάει ο πονοκέφαλος, το Perdi la Voz, και τον θυμάμαι να λέει ότι το άκουσε τυχαία στο αεροδρόμιο, φεύγοντας από την Βαρκελώνη.

Όταν τελείωσα τις σπουδές μου και γύρισα στην Κρήτη δεν ήξερα τι μουσική θα ακούω. Και ένα βράδυ, τότε που ήμουν νέα και πήγαινα στα club μετά τα μεσάνυχτα και ενώ περιμένω την κολλητή μου στο αμάξι των γονιών μου -ένα από αυτά που ήταν χωρίς υδραυλικό τιμόνι, που άνοιγες τα παράθυρα με μανιβέλα και είχε κασετόφωνο!- πετυχαίνω ένα τραγούδι που θα μπορούσε να έπαιζε και στο Kosmos και το αφήνω. Και με μεγάλη χαρά και έκπληξη ανακάλυψα ότι ήταν ο Kosmos, σε βραδινή αναμετάδοση από την Ε.ΡΑ Ηρακλείου. Και επειδή έπαιζε μόνο το βράδυ, έγραφα τις λεγόμενες «κοσμοκασετούλες» μου για να τις ακούω τη μέρα. Ακόμα τις έχω, Raks, TDK 🙂

Στο Kosmos έμαθα να ακούω την μουσική που με ευχαριστεί και σας ευγνωμονώ πολύ για αυτό. Να είστε όλοι καλά και στα επόμενα 20 χρόνια παρέα εύχομαι!

 

 

«Η δική μου ιστορία για τα γενέθλια του #Kosmos» – Μαρία Μπ.- Ηράκλειο