05Ιον2020 Η ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΚΗ ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΤΗΣ ΕΡΤ ΣΤΑ ΠΡΩΙΝΑ ΤΟΥ ΤΡΙΤΟΥ,  Παρουσίαση: Διονύσης Μαλλούχος, ώρα 10:00 π.μ.

Η ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΚΗ ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΤΗΣ ΕΡΤ ΣΤΑ ΠΡΩΙΝΑ ΤΟΥ ΤΡΙΤΟΥ

Παρασκευή 05-06-20, ώρα 10:00 π.μ.

Παρουσίαση: Διονύσης Μαλλούχος

Συνέχεια του κύκλοu ραδιοφωνικών συναυλιών της Εθνικής Συμφωνικής Ορχήστρας της ΕΡΤ σε απευθείας μετάδοση από το Τρίτο Πρόγραμμα 90,9 και 95,6 .

Την Παρασκευή 5 Ιουνίου στις 10 το πρωί θα παρουσιαστεί η δεύτερη συναυλία του κύκλου από το Studio C της Ελληνικής Ραδιοφωνίας.

Το πρόγραμμα ανοίγουν πολύ πρόσφατες ηχογραφήσεις τεσσάρων έργων για ξύλινα ή χάλκινα πνευστά, καθώς και κρουστά, οι οποίες και μεταδίδονται για πρώτη φορά:

 

Το πρώτο έργο είναι το “Recitativo for flute solo” του Θόδωρου Αντωνίου.

Σόλο φλάουτο: Νίκος Δημητράτος.

Το έργο αυτό γράφτηκε από τον συνθέτη για τη φλαουτίστα  Iwona Glinka (η οποία και έχει δισκογραφήσει το σύνολο του έργου του Θόδωρου Αντωνίου για φλάουτο), με αφορμή μια συναυλία που πραγματοποιήθηκε στις 10 Μαΐου του 1996, στην αίθουσα του Πανεπιστημίου Αθηνών και είναι εμπνευσμένο από το έργο Syrinx για σόλο φλάουτο που συνέθεσε ο Claude Debussy στα 1913.

 

Το δεύτερο έργο είναι η “Petite Symphonie” («Μικρή Συμφωνία») σε σί υφεση μείζονα του Σάρλ Γκουνώ.

Το έργο συνέθεσε ο Γκουνώ στα 1885, κατόπιν παραγγελίας του παρισινού συνόλου ξύλινων “Société de musique pour instruments à vent”, με επικεφαλής τον περίφημο φλαουτίστα Paul Taffanel. Είναι γραμμένο για ένα νονέτο (σύνολο 9 οργάνων) : φλάουτο και από δύο όμποε, κλαρινέτα, κόρνα και φαγκότα. Έκανε πρεμιέρα στις 30 Απριλίου του 1885 στο Παρίσι. Ο Gounod επέλεξε για την «Μικρή Συμφωνία το τυπικό οκτέτο ξύλινων που είχε χρησιμοποιήσει και ο Μότσαρτ στις Σερενάτες του – διπλά όμποε, κλαρινέτα, φαγκότα και κόρνα – και πρόσθεσε και ένα μέρος φλάουτου για τον Taffanel. Μια αργή εισαγωγή λειτουργεί ως πρόλογος του κύριου θέματος της μουσικής του πρώτου μέρους, σε φόρμα σονάτα. Το έντονα τραγουδιστικό Andante, καθοδηγείται από μια υπέροχη μελωδία στο φλάουτο,  αφιέρωση του Γκουνώ στον καλλιτέχνη που ενέπνευσε το έργο. Ακολουθεί ένα έντονο Scherzo και Trio, ίσως το καλύτερο μέρος του έργου από πλευράς καλειδοσκοπικής χρήσης των ξύλινων οργάνων. Ένα φινετσάτο φινάλε σε φόρμα σονάτα, οδηγεί στο τέλος αυτή τη γοητευτική «Μικρή Συμφωνία».

Τα σύνολο ξύλινων πνευστών της Ε.Σ.Ο διευθύνει ο Γιώργος Αραβίδης.

 

Ερμηνεύουν οι μουσικοί:

Φλάουτο: Μελίνα Μακρή

Όμποε: Σπύρος  Κοντός, Τίνα Δεσύλλα

Κλαρινέτα: Άγγελος  Πολίτης, Χρήστος Γκίνος

Φαγκότα: Θεόδωρος  Καλογερόπουλος, Βασίλης Πριόβολος

Κόρνα: Γιώργος  Μιχαήλ, Νίκος Μήτρος

 

Το τρίτο έργο είναι η Σουίτα από την όπερα του Ζαν Φιλίπ Ραμώ «Δάρδανος» σε μεταγραφή για σύνολο χάλκινων και κρουστών οργάνων από τον Simon Cox.

Η λυρική τραγωδία «Δάρδανος» ανήκει στο είδος της γαλλικής μπαρόκ όπερας. Γραμμένη πάνω σε λιμπρέτο στη γαλλική γλώσσα του Charles-Antoine Leclerc de La Bruère, με πρόλογο και πέντε πράξεις. Ο «Δάρδανος» έκανε πρεμιέρα στην Όπερα του Παρισιού στις 19 Νοεμβρίου 1739 χωρίς μεγάλη επιτυχία, κυρίως λόγω της δραματικής αδυναμίας του λιμπρέτου. Αυτό προκάλεσε τον Rameau και τον La Bruère να ξανασχεδιάσουν την όπερα, ξαναγράφοντας τις τρεις τελευταίες πράξεις, σε μια αναβίωση του 1744. Μόνο όταν ο Δάρδανος εκτελέστηκε ξανά το 1760, κέρδισε την αναγνώριση ως ένα από τα σπουδαιότερα έργα του Ραμώ.

Η αρχική ιστορία βασίζεται στην ιστορία του Δάρδανου, του γιου του Δία και της Ηλέκτρας, και προγόνου των Τρώων. Ο Δάρδανος  βρίσκεται σε πόλεμο με τον βασιλιά Τεύκρο, ο οποίος έχει υποσχεθεί να παντρέψει την κόρη του Βατεία με τον βασιλιά Αντήνορα. Ο Δάρδανος και η Βατεία συναντιούνται μέσω της παρέμβασης του μάγου Isménor και ερωτεύονται. Ο Δάρδανος επιτίθεται σε ένα τέρας που καταστρέφει το βασίλειο του Τεύκρου, σώζοντας τη ζωή του Aντήνορα που προσπαθεί, ανεπιτυχώς, να το σκοτώσει. Ο Τεύκρος  και ο Δάρδανος κάνουν ειρήνη και ο δεύτερος παντρεύεται την Βατεία.

Ο ίδιος ο Ραμώ σημείωνε ότι το κοινό φαίνεται να προτιμά την ορχηστρική μουσική από το υπόλοιπο μέρος του έργου. Έτσι έγραψε πολλές Σουίτες με το μουσικό υλικό από τις όπερές του στις οποίες πραγματικά, η ορχηστρική μουσική λειτουργεί πολύ καλά εκτός περιβάλλοντος του σκηνικού  έργου. Ο ίδιος ανέφερε χαρακτηριστικά: «Τα μόνα πράγματα που πρέπει να γνωρίζει ένα κοινό συναυλίας για να εκτιμήσει τη μουσική του Δάρδανου είναι ότι ο Isménor είναι μάγος και ότι Bruit de guerre σημαίνει θόρυβος του πολέμου».!

 

Ερμηνεύουν οι μουσικοί:

Τρομπέτες: Σπύρος Αρκούδης, Σοφία Σιωρά, Σωτήρης Πέπελας

Τρομπόνια: Γιώργος Κρίμπερης, Δημήτρης Πέτσας, Κώστας Αλεξανδρής

Τούμπα: Σάκης Μυρώνης

Κρουστά: Κωνσταντίνος Μποτίνης

 

Ακολουθούν δύο μέρη (“Yo soi Maria” και “Fuga y Misterio”) από την όπερα του Astor Piazzolla, “María de Buenos Aires”, σε μεταγραφή για σύνολο χάλκινων και κρουστών του Ολλανδού τρομπονίστα Steven Verhelst, η οποία έγινε το 2010 για ένα σύνολο χάλκινων και κρουστών της Royal Concertgebouw Orchestra του Άμστερνταμ.

H tango opera «Μαρία του Μπουένος Άιρες» σε μουσική του Άστορ Πιατσόλα και λιμπρέτο του Horacio Ferrer είναι το πλέον αντιπροσωπευτικό έργο του είδους. Έκανε πρεμιέρα στις 4 Μαΐου του 1968 στο Μπουένος Άιρες και έκτοτε ανέβηκε σε πολλά σημαντικά λυρικά θέατρα. Η μουσική της «Μαρίας του Μπουένος Άιρες» στηρίζεται κυρίως στο νέο τάνγκο – nuevo tango -, ένα είδος που ανέδειξε ιδιαίτερα ο Piazzolla. Στη βάση του βρίσκεται φυσικά το αργεντίνικο tango, μπολιασμένο όμως με στοιχεία από άλλα είδη, την τζαζ και την κλασική μουσική. Βέβαιο είναι ότι ο συνθέτης  και ο λιμπρετίστας  δούλεψαν στενά σκηνή προς σκηνή το έργο. Ο Πιατσόλα εδώ  χρησιμοποίησε διαφορετικά είδη tango για κάθε μία από τις περιόδους στη ζωή της Μαρίας – παραδοσιακό, ρομαντικό, σύγχρονο- όπως επίσης και άλλα είδη μουσικής, όπως το βαλς και τα τραγούδια των pampas, δηλαδή των πεδινών περιοχών που περιβάλλουν το Μπουένος Άιρες.

 

 

Ερμηνεύουν οι μουσικοί:

Τρομπέτες: Σπύρος  Αρκούδης, Σοφία Σιωρά, Σωτήρης Πέπελας

Τρομπόνια: Γιώργος Κρίμπερης, Δημήτρης Πέτσας, Κώστας Αλεξανδρής

Κόρνα: Αντώνης  Λαγός, Ελενα Ανθη

Τούμπα: Σάκης Μυρώνης

Κρουστά: Μιχάλης  Διακογιώργης, Κωνσταντίνος Μποτίνης

 

Τέλος, τα έγχορδα της Εθνικής Συμφωνικής Ορχήστρας της ΕΡΤ, υπό την διεύθυνση του Κορνήλιου Μιχαηλίδη σε απευθείας μετάδοση από το Στούντιο C του Ραδιομεγάρου θα κλείσουν το πρόγραμμα της απευθείας ραδιοφωνικής μετάδοσης με την Σουίτα Holberg, έργο 40  του Edvard Grieg.

Η Σουίτα Holberg, έργο 40, ακριβέστερα «From Holberg’s Time» (“Από την εποχή του Holberg”), με υπότιτλο «Σουίτα σε παλιό στιλ», είναι μια σουίτα σε πέντε μέρη που βασίζεται σε χορευτικές φόρμες της εποχής του μπαρόκ, που γράφτηκε από τον νορβηγό συνθέτη το 1884 για να τιμήσει τη 200ή επέτειο από τη γέννηση του ουμανιστή θεατρικού συγγραφέα Λούντβιχ Χόλμπεργκ στο Bergen, γενέτειρα πόλη και του Grieg.

Γράφτηκε αρχικά για πιάνο, αλλά ένα χρόνο αργότερα μετεγράφη από τον ίδιο τον συνθέτη για ορχήστρα εγχόρδων. Αποτελείται από εισαγωγή (Πρελούδιο) και μια σειρά από χορούς. Αν και δεν είναι τόσο γνωστή όσο η σκηνική μουσική του Γκριγκ για τον θεατρικό «Πέερ Γκύντ» του Ibsen (που συνήθως παρουσιάζεται σε μορφή διπλής σουίτας), πολλοί κριτικοί θεωρούν τα δύο έργα ίσης αξίας.

 

Τα μέρη της σουίτας :

  1. Praeludium (Allegro vivace)
  2. Sarabande (Andante)
  3. Gavotte (Allegretto)
  4. Air (Andante religioso)
  5. Rigaudon (Allegro con brio)

 

Συντονιστείτε στο Τρίτο!

Διαδικτυακά: https://webradio.ert.gr/trito/

Επιμέλεια  για το Τρίτο Πρόγραμμα: Κάτια Μάντζαρη

 

05Ιον2020 Η ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΚΗ ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΤΗΣ ΕΡΤ ΣΤΑ ΠΡΩΙΝΑ ΤΟΥ ΤΡΙΤΟΥ, Παρουσίαση: Διονύσης Μαλλούχος, ώρα 10:00 π.μ.