24Φεβ2019 «Ένα διήγημα μια ανάσα» Κοσμάς Πολίτης – Τρεις Γυναίκες, ώρα 16:30

ΕΝΑ ΔΙΗΓΗΜΑ ΜΙΑ ΑΝΑΣΑ, ώρα 16:30
Κοσμάς Πολίτης – Τρεις Γυναίκες

Δραματοποιημένη αφήγηση – Επιμέλεια : Ολύνα Ξενοπούλου
Τεχνική επεξεργασία: Γιώργος Κωστόπουλος.

Η εκπομπή του Τρίτου Προγράμματος «Ένα διήγημα μια ανάσα» την Κυριακή 24 Φεβρουαρίου 2019, είναι αφιερωμένη στον Κοσμά Πολίτη, έναν από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της πεζογραφίας της γενιάς του ’30 (έφυγε από τη ζωή στις 23-02-1974). Θα παρουσιαστεί απόσπασμα από το διήγημα «Mαρίνα» της συλλογής «Τρεις γυναίκες» εκδόσεις Πελεκάνος.
Στο σύνολο του πεζογραφικού του έργου κυριαρχεί η αγωνιώδης αναζήτηση του απόλυτου ιδεώδους με την τραγικότητα μιας χίμαιρας, που εκφράζεται άλλοτε με γραφή που συνδυάζει ρεαλιστικά στοιχεία και λυρικές εξάρσεις στο πλαίσιο μυθοποίησης της ζωής, και άλλοτε με μια άμεση ιδεολογική στροφή προς τα κοινωνικά και πολιτικά προβλήματα της εποχής του με ιστορικό υπόβαθρο.

Κοσμάς Πολίτης (1888-1974). Λογοτεχνικό ψευδώνυμο του Παρασκευά Ταβελούδη). Γεννήθηκε στην Αθήνα, γιος του εμπόρου Λεωνίδα Ταβελούδη από τη Λέσβο και της Καλλιόπης το γένος Χατζημάρκου από το Αϊβαλί. Το 1890 εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στη Σμύρνη, μετά από την οικονομική καταστροφή του πατέρα του. Πήρε ιδιαίτερα μαθήματα Αγγλικών και Γαλλικών. Το 1900 πέθανε η μητέρα του και ο Πάρις (όπως τον φώναζαν) ανατράφηκε από την αδερφή του Μαρία. Στη Σμύρνη φοίτησε στην Ευαγγελική Σχολή και στο Αμερικανικό Κολλέγιο (από το οποίο δεν αποφοίτησε) και εργάστηκε στην Τράπεζα Ανατολής και στην Credit Foncier d’ Algerie et de Tunise. Παντρεύτηκε την Κλάρα Κρέσπι, με την οποία απέκτησε μια κόρη τη Φοίβη. Το Σεπτέμβρη του 1922 έφυγε με την οικογένειά του για τη Μασσαλία και το Παρίσι και το 1923 για την Αγγλία. Εργάστηκε στο υποκατάστημα της Ιονικής Τράπεζας του Λονδίνου και το 1924 επέστρεψε στην Ελλάδα ως υποδιευθυντής στο υποκατάστημα της Ιονικής Τράπεζας στην Αθήνα. Το 1934 ζήτησε μετάθεση στην Πάτρα, όπου έζησε ως το 1942 αντιμετωπίζοντας έντονα οικονομικά προβλήματα υγείας και οικονομικά, ενώ απολύθηκε από τη θέση του με την αιτιολογία κατάχρησης αναρρωτικών αδειών κατά τη διάρκεια σοβαρής αρρώστιας της κόρης του (πέθανε την ίδια χρονιά πάνω στη γέννα η ίδια και το παιδί της. Από το 1942 και ως το θάνατό του το βασικό μέσο βιοπορισμού του ήταν οι μεταφράσεις. Εργάστηκε ως μεταφραστής στο Βρετανικό Συμβούλιο και στο περιοδικό «Ελληνοαγγλική Επιθεώρηση». Υπήρξε μέλος του ΚΚΕ και ιδρυτικό μέλος της ΕΔΑ, με την οποία έθεσε υποψηφιότητα στις εκλογές του 1951 στην περιφέρεια Πατρών, χωρίς να εκλεγεί. Το 1961 έγινε επίτιμο μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών (είχε προηγηθεί άρνηση της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών να τον δεχτεί, καθώς αρνήθηκε να υπογράψει δήλωση μετανοίας για την αριστερή του δράση). Το 1967 πέθανε η γυναίκα του και συνελήφθη από την Ασφάλεια της δικτατορίας. Το 1973 μπήκε στον Ευαγγελισμό λόγω αναπνευστικής και καρδιακής ανεπάρκειας, μεταφέρθηκε για λίγο σε οίκο ευγηρίας και ένα χρόνο αργότερα έφυγε από τη ζωή.
Εμφανίστηκε στη λογοτεχνία σε ηλικία 42 ετών με το «Λεμονοδάσους» (1930), που έγινε δεκτό με ενθουσιασμό από τους λογοτεχνικούς κύκλους, ενώ ο ίδιος δήλωνε «ερασιτέχνης συγγραφέας». Για την «Eroϊca» μοιράστηκε το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος το 1939, από κοινού με τον Μενέλαο Λουντέμη. Μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο το 1960 από τον Μιχάλη Κακογιάννη (βραβείο σκηνοθεσίας Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1961). Τιμήθηκε με το Α΄ Κρατικό Βραβείο διηγήματος (1960 για την «Κορομηλιά») και το Α΄ Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος (1964 για το «Στου Χατζηφράγκου.

24Φεβ2019 «Ένα διήγημα μια ανάσα» Κοσμάς Πολίτης – Τρεις Γυναίκες, ώρα 16:30

ΒΙΒΛΙΟ, ΤΡΙΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ |